لیست بهترین پزشکان فوق تخصص تعویض مفصل زانو در مشهد

سطوح آسیب‌دیده مفصل (معمولاً به‌علت آرتروز یا تخریب شدید) با قطعات مصنوعی جایگزین می‌شود تا درد کم و عملکرد و راه رفتن بهتر شود.

وقتی درد و محدودیت حرکت به‌طور واضح کیفیت زندگی را مختل کند و درمان‌های غیرجراحی (دارو، فیزیوتراپی، تزریق، کاهش وزن) پاسخ کافی نداده باشند.

خیر؛ تصمیم باید بر اساس ترکیب علائم بیمار، معاینه، میزان ناتوانی و یافته‌های تصویربرداری گرفته شود.

درد شبانه یا دائمی، کاهش توان راه رفتن، ناتوانی در بالا/پایین رفتن از پله، محدودیت شدید خم و راست شدن، و وابستگی روزافزون به مسکن‌ها.

در نیمه‌تعویض فقط بخش آسیب‌دیده مفصل تعویض می‌شود؛ در تعویض کامل کل سطوح مفصل جایگزین می‌گردد. انتخاب به میزان درگیری مفصل و وضعیت رباط‌ها بستگی دارد.

درگیری محدود به یک قسمت مفصل، پایداری رباط‌ها، شکل مناسب زانو و نبود تخریب گسترده در سایر بخش‌ها از عوامل تعیین‌کننده است.

ارزیابی قلبی/ریوی در صورت نیاز، کنترل دیابت و فشار خون، بررسی کم‌خونی، وضعیت پوست و عفونت‌های پنهان (مثل دندان یا ادرار)، و برنامه پیشگیری از لخته خون.

ممنوعیت مطلق نیست، اما اضافه‌وزن می‌تواند ریسک عفونت، لخته و فرسایش را بالا ببرد؛ کاهش وزن قبل از عمل معمولاً نتیجه را بهتر می‌کند.

کنترل دقیق قند خون قبل و بعد از عمل، چون قند بالا ریسک عفونت و تأخیر ترمیم را افزایش می‌دهد.

گاهی نیاز به تنظیم یا جایگزینی موقت دارو هست، اما فقط با نظر پزشک معالج و جراح انجام می‌شود تا خطر خونریزی و لخته متعادل شود.

می‌تواند به‌صورت بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی/اپیدورال باشد؛ انتخاب به شرایط پزشکی شما و نظر تیم بیهوشی بستگی دارد.

معمولاً ترکیبی از داروها، روش‌های بی‌حسی منطقه‌ای و برنامه کنترل درد استفاده می‌شود تا حرکت و فیزیوتراپی قابل انجام باشد.

در اغلب موارد، راه رفتن و تمرین‌های اولیه خیلی زود با کمک فیزیوتراپی شروع می‌شود؛ زمان دقیق را تیم درمان مشخص می‌کند.

بسیار حیاتی است؛ نتیجه نهایی تا حد زیادی به تمرین‌های دامنه حرکتی و تقویت عضلات، به‌خصوص در هفته‌های اول، وابسته است.

کنترل ورم، صاف شدن کامل زانو، افزایش تدریجی خم شدن، و بازگشت امن به الگوی صحیح راه رفتن.

کم‌تحرکی طولانی، انجام ندادن تمرین‌ها، نشستن‌های طولانی بدون حرکت پا، و بی‌توجهی به علائم لخته یا عفونت.

تب، قرمزی و گرمی پیشرونده اطراف زخم، ترشح از زخم، افزایش درد غیرعادی یا بوی بد از محل جراحی نیازمند بررسی فوری است.

تورم یک‌طرفه ساق، درد و حساسیت ساق، قرمزی، یا تنگی نفس و درد قفسه سینه (اورژانسی) باید فوراً پیگیری شود.

در بسیاری از بیماران سال‌ها عملکرد خوبی دارد، اما طول عمر به وزن، فعالیت، کیفیت استخوان، تکنیک جراحی و مراقبت‌ها وابسته است.

فعالیت‌های کم‌ضربه مثل پیاده‌روی، شنا و دوچرخه معمولاً مناسب‌ترند؛ ورزش‌های پُربرخورد یا پرش‌دار می‌تواند فرسایش و ریسک آسیب را بالا ببرد.